Vídeo, crónica e fotos da Bicicaravana ao seu paso pola comarca de Ferrol
- Inicie sesión o regístrese para enviar comentarios
As pontes - Goente
Á hora prevista no programa un grupo de ciclistas unímonos en As Pontes coa bicicaravana. Tras un cálido recibimento saímos cara Goente facendo unha primeira parada nas inmediacións da central térmica, onde se falou das circunstancias que rodean a central e as implicacións con Ferrol no transporte de carbón e gaseiro. Para a realización dun documental da bicicaravana fixéronse tomas de video e fotos da central e do novo lago.
Con algo de retraso, a Bicicaravana chegou a Goente por volta das 19 horas; completada a Bicicaravana cos ciclistas incorporados en As Pontes e Goente, os ciclistas dirixironse ao Picobello, onde Nes de Adega os guiou polo expazo natural que está ameazado polo proxecto dunha mina de andalucita. Nes explicou tanto as características singulares daquel espazo natural como o proxecto da mina que o ameaza; finalmente, dirixímonos ázona onde ficaría establecida a escombreira, que pode estragar outro fermoso paraxe natural.
Rematado o roteiro dirixímonos ao CSO da casa da estación en Pontedeume onde reporíamos forzas e descansariamos.
Roteiro polas Fragas do Eume
O roteiro fixo un tranquilo percorrido pola beira do Eume para disfrutar e apreciar a beleza do espazo natural das fragas do Eume e comprender as nefastas implicacións que a acitividade industrial existente e prevista pode ter para a súa preservación.
Xa de volta pola tardiña na casa da estación fíxose unha charla coloquio moi animada na que se explicou a iniciativa da bicicaravana e se proxectaron fotos e vídeos ilustrativos das loitas e lugares por onde tiña percorrido.
Roteiro por Ferrol
O roteiro polos puntos negros da ría de Ferrol comezou na ensenada de Caranza, a onde chegara para incorporarse á Bicicaravana un numeroso grupode ciclistas da Masa Crítica da Coruña. Case dúas deceas de ciclistas comezaron o roteiro polo paseo marítimo de Caranza, e fixeron a primeira parada na desembocadura do antigo río do Tronco, hoxe convertido en cloaca que emporca aquel recuncho da ría de Ferrol.
Despois dun paseo pola cidade, visitando as Casas Baratas, a seguinte parada foi a praza de España, onde un guía local explicou aos asistentes a desfeita que significou a obra e as erráticas decisións tomadas polos diversos grupos municipais na xestión da obra. Dende a praza de España, o grupo atravesou o centro da cidade pola rúa do Sol e dirixiuse á Casa do Mar, onde se visualizou a política de recheos que ven patrocinando a autoridade portuaria e que está desfacendo lentamente a vella enseada da Malata.Dende alí, baixouse ata o porto de Ferrol, onde os ciclistas se achegaron ao mirador para visualizar a cercanía do complexo Reganosa, que destruiu bancos marisqueiros, contamina a ría e ameaza a seguridade de Mugardos e de toda a bisbarra.
Tamén se lle explicou a xente como é que unha cidade como Ferrol só ten acceso ao mar en un numero moi pequeno de lugares e cómo a actividade portuaria, militar e industrial, roubou á cidadanía o acceso ao mar. Para rematar o roteiro, os ciclistas percorreron as murallas interiores da cidade dende o porto até os estaleiros de Navantia, visualizando a separación artificial da cidade e do mar; ao final, chegouse ao local do Espazo Libertario, onde se fixo unha explicación do sentido da Bicicaravana e unha historia do que se fixo no seu percurso.
Roteiro Ferrol-Mugardos
O roteiro Ferrol-Mugardos partiu da praza do Inferniño para iniciar o percurso polo barrio do Bertón, onde a especulación urbanística desfixo totalmente o antigo barrio e agora fica nunha situación semi-desértica polo abandono dos constructores dos proxectos de urbanización, grazas á
crise económica. Polo retraso na saída, non houbo tempo para dar a volta completa á ría, para visitar a desfeita realizada na area de O Ponto-Xuvia
pola empresa Megasa.
Tivemos de cruzar a ría pola ponte das Pías, para desesperación dalgúns conductores que non están afeitos a compartir o uso das vías públicas cos ciclistas. O tráfico no día do roteiro era moitísimo en toda a zona pola coincidencia da celebración do xantar solar organizado por Unión Libertaria, coa festa do polbo patrocinada polo concello de Mugardos. Para tentar evitar o tráfico, a Bicicaravana foi cara a Mugardos pola estrada do Seixo, onde observamos os fermosos paraxes naturais existentes e o comparamos coa mole de Reganosa e a destrucción que ten causado na zona.
Polo camiño, houbo tempo para comprobar cómo os gobernos de todo tipo traballan en función das empresas e en contra dos intereses dos pobos, pois a vía rápida que en teoría debía unir Mugardos e As Pontes, ao final resulta que é básicamente unha estrada que une Reganosa con Endesa, para facilitar o tráfico das cisternas de gas dende a regasificadora ata os ciclos combinados da central térmica máis contaminante do Estado.
O roteiro rematou coa chegada ao "campo dos carneiros" en Mugardos, onde as compañeiras e compañeiras estaban xa preparando o xantar solar. Co lema "outro modélo enerxético é posible" a festa reivindicativa prolongouse ate ven entrada a tarde a escasa distancia da planta de Reganosa rematando así a andaina da Bicicaravana pola nosa comarca.
Agradecer a Adega, CSOA Casa da Estación, Picos do Sol e xentes Masa Crítica de A Coruña e Ferrol a súa presencia e inestimabel colaboración.















Fotodiario de la vuelta, Galiza: San Cibrao, As Pontes, Pontedeu
Tirado da web da Bicicaravana:
La revuelta ya pedalea camino a visitar la lucha contra las minas a cielo abierto en el Valle de Laciana, última parada de l@s revoltos@s. Y en los últimos 15 días por Galiza los contrastes han sido la norma: preciosas playas y costas, acosadas por la acuciante construcción y el destructivo turismo; verdes y recónditos valles y montes, asfixiados por monocultivos de eucaliptos y eólicos y agujereados por minas y canteras; “a espranza dos vellos pobos” enfrentada a los intereses de bancos, industrias energéticas, administraciones públicas y hasta piscifactorías…
Y aunque en algunos de estos casos hemos comprobado como el mito de los puestos de trabajo y el “progreso” han conseguido silenciar la angustia y la rabia de l@s vecin@s que hoy conviven con contaminantes alúminas o centrales térmicas, en otros hemos encontrado esa resistencia al mal progreso, esa vida que se opone a la muerte de la naturaleza…
El 4 de julio vimos la maravillosa factoría de alúmina-aluminio ALCOA de San Cibrao (San Cibrao es lo pequeñito que se ve al fondo, lo de delante es solo una parte del complejo industrial), principal consumidora de energía de Galiza, unos 4500 millones de kilovatios al año, o lo que equivale al 4% de lo que se produce en el estado español, o a 4 veces el consumo privado gallego, para producir millón y medio de toneladas de alúmina a partir del doble de bauxita procedente de Brasil y Guinea.
Un enorme puerto, un embalse propio, columnas y columnas de humo y un incensante ruído no parece molestar en demasía a l@s vecin@s más cercan@s que justifican en el progreso (ALCOA ha supuesto 1200 empleos directos y otros 600 indirectos en la zona; y durante su construcción 20.000 personas trabajaron en las obras) cualquier posible mal que esta industria pueda generar. Además de que los vertidos sólidos son llevados a un colector kilómetros adentro del mar. Y que el enorme consumo de energía viene de otros lados, como de la central térmica de As Pontes, que fuimos a visitar el miércoles 7 de julio.
Sí, preciosa. Una obra arquitectónica con clase y estilo. El concello de As Pontes de García Rodríguez está dominado por Endesa, que tiene instalados un macroparque eólico en a serra da Faladoira (generando 160 megavatios), dos centrales hidráulicas (60 megavatios), una central térmica (1400 megavatios) y una de ciclo combinado (800 megavatios). Sin complejos. Su chimenea tiene el récord Guiness de volumen y es la segunda más alta de Europa, y su contaminación ha sido denunciada por sus efectos en el Reino Unido e Irlanda. La mina de la que extrajeron lignito altamente contaminante durante más de 30 años, y que ocupa 1.150 hectáreas, está siendo restaurada por la propia Endesa, con un plan de impacto ambiental de la propia Endesa, anegándola con agua del río Eume para conseguir el segundo lago artificial más grande de Europa. Otra obra maravillosa para el concello de As Pontes, que afecta directamente al río que pasa por uno de los últimos enclaves de fraga autóctona.
Aquí vemos lo “presioso” que está quedando el charquito:
Y con el “gugelmaps” podemos apreciar el agujerito…
Esa tarde comenzaron las actividades organizadas desde Unión Libertaria / Reganosa Demolizón de Ferrol, que supusieron 4 días de visitar la infinidad destrozos habidos y por haber por toda la comarca de Eume y de Trasancos.
Sin duda recomendaros muy mucho la página del proyecto Reganosa Demolizón (www.reganosademolizon.org), donde, además de noticias relacionadas con la peligrosa y contaminante planta de gas de Mugardos (en la ría de Ferrol), hay una actualización continua de otros muchos desastres y luchas contra los mismos en distintas partes de Galiza y del mundo.
Y para no pisar y repetir trabajo ya hecho, la crónica de estos cuatro días la teneis en esa misma web, con vídeo y todo (”Vídeo, crónica e fotos da Bicicaravana ao seu paso pola comarca” http://reganosademolizon.org/?p=597). En ella tan sólo falta agradecer la energía mostrada por la gente de Ferrol, de Unión Libertaria, Adega, Coordenada 0º0′0′’ y a la gente del Centro Social Okupado Autoxestionado “A Casa da Estación” de Pontedeume, donde la revuelta también tuvo oportunidad de dar un poco la chapa…
Y aunque no hemos encontrado un cartel actual, queremos hacer “mención especial” a la gente de la masa crítica y del taller de autorreparación “ReCyclos” de corunha, que se unieron el día 9 camino a Ferrol y de l@s que algun@s no nos han dejado hasta esta misma mañana (…y ya os echamos de menos!!!). Gracias a ello, el lunes 12 visitamos su taller, donde también hicimos otra proyección de los vídeos que hemos ido editando y/o recopilando de las distintas luchas que visitamos.
Y gracias a ello también, al día siguiente conocimos más a fondo la realidad de Cerceda y As Encrobas, de voz de Mocixa, quien nos relató como se vivía en su aldea cuando el era un niño y el proyecto de la Central Térmica de Meirama comenzó a amenazar la vida de las aldeas para abrir otra mina de lignito, que, pese a las luchas vecinales, acabó por destruir estos lugares.
La zona de Cerceda representa de nuevo la destrucción del entorno y el vivir rural en pos de ese “desarrollo” que trae minas, centrales térmicas hipercontaminantes, parques acuáticos que abren un mes al año y centros de “transformación y reciclaje” de basuras que realmente son grandes incineradoras como el caso de Sogama.
Y poco más adelante se nos unió una nueva comitiva, la gente proveniente de Perales de Tajuña, un pueblecito cercano a Madrid donde se están dando numerosos proyectos de horticultura ecológica en los que participan est@s compañer@s, y que están intentando hacerlos confluir también en la lucha contra el paso de una nueva carretera por el pueblo. Por ello decidieron venirse a conocer Quilmas, otro pequeño pueblo donde confluyen una amenaza de destrucción con una alternativa sostenible.
Y a Quilmas llegamos el jueves 15 de julio y allí nos quedamos hasta el 20, pues la cámara llamaba a un@s y la huerta a otr@s, y el ambiente y la gente, las historias, las sonrisas, la rabia y la alegría, los ribeiros, las berzas, las playas, el monte pindo, “traballar a agra” bajo el sol pero con esa brisa marina, o portiño y o porto, las señoras y los señores nos hicieron querer más tiempo en esta aldea.
Y es que este es el cambio que la empresa Stolt Sea Farm pretende en Quilmas:
Es decir, separar al pueblo del mar, destruir sus caminos, sus zonas de cultivo, contaminar 10 veces más, hacer 10 veces más ruídos, cemento y plástico en vez “leiras e camiños”, rodaballos engordados en vez de “sardiñas”, 320.000 metros más de piscifactoría en vez de Quilmas…
Y ante esto… ¿qué mejor acción directa que sembrar resistencia?
Un día, vecin@s de Quilmas se juntan, y ante las amenazas e intimidaciones de Stolt para que vendieran sus tierras, deciden ponerlas en común para formar la cooperativa de agricultura ecológica Rainha Lupa, que pretende obtener hortalizas, cereal, fruta, etc de la tierra, lo cual les parece más “normal” que plantar rodaballos.
Así que normal que la cámara estuviese 5 días poniendo REC en la pantalla…
“E é que estes señores queren facer da terra mar, e da terra non se pode facer mar!!!”
…seguiremos informando…